Apeldoorn is een actieve stad met veel ruimte om te ravotten

 

WieIda (46), Jennifer (13) en Efi (11) en Oma Ida (73) en Opa Herman (73)
HoeIda woont samen met haar twee dochters en haar ouders
WaarZe wonen in de Apeldoornse wijk Zuid
WatIda is begeleider bij ’s Heeren Loo, Jennifer volgt het vwo op de Heemgaard en Efi zit in groep 8 van de Sebastiaanschool. Opa en oma zijn met pensioen.

 

In het kort

Ida verhuisde ruim dertig jaar geleden met haar ouders en zus vanuit Den Helder richting Apeldoorn. Tegenwoordig woont zij samen met haar ouders en dochters in de gemoedelijke Vogelbuurt in Apeldoorn Zuid. Volgens het gezin een gezellige en multiculturele buurt, waar mensen nog de tijd nemen om een praatje te maken.

Voor de meiden is het niet bijzonder dat opa en oma bij hen in huis wonen. Dit is altijd al zo geweest. Omdat hun vader in Amerika woont (“Een bewuste lat-relatie”, verklaart moeder Ida knipogend) was dit een mooie oplossing om elkaar te helpen toen de meiden klein waren. Nu opa en oma steeds hulpbehoevender worden, zorgen zij op hun beurt voor hen.

Er wordt met veel enthousiasme gekookt en gebakken in huis. Opa Herman is vooral enthousiast over de loempia’s van kleindochter Jennifer. Naast koken doet Jennifer graag lenig op de turnmat. Efi vindt het leuk om filmpjes te maken en houdt zich bezig met social media. Oma Ida puzzelt graag en opa Herman rommelt veel in de tuin. Met hun deelname aan Gezinsstad Apeldoorn wil het gezin aan anderen laten zien hoe mooi Apeldoorn is om te wonen.

“Een festival of een zomercamping voor gezinnen die niet met vakantie kunnen, zou hartstikke leuk zijn in het Zuiderpark.”
Jennifer en Efi
Apeldoorn is een actieve stad met veel ruimte om te ravotten

Buitenruimte voor iedereen

Bij buitenruimte denken Jennifer en Efi direct aan het Zuiderpark bij hen om de hoek. “Daar speel ik vaak”, vertelt Efi. “Meestal met vrienden maar ook met mijn zus.” Jennifer beaamt dit. “We liggen meestal in de grote schommelmand. Ook ontmoeten we andere kinderen op de schoolpleinen in de buurt.” Moeder Ida heeft het liefst dat haar meiden samen naar het park gaan of een telefoon meenemen. Niet dat Ida het park onveilig vindt, maar het voelt gewoon beter als ze haar dochters kan bereiken.

Als alleenstaande moeder voelt Ida zich overigens nooit onveilig in Apeldoorn. “Ik ga gerust ’s avonds alleen over straat”, vertelt ze. “Vaak moet ik toch Nero, onze 7-jarige Amerikaanse Stafford, uitlaten en dan doet echt niemand mij wat.”

Volgens het gezin kan je in Apeldoorn gewoon lekker uit de voeten. “Het is een actieve stad”, vindt Ida. “Er is veel groen en veel plek om te ravotten. Denk bijvoorbeeld aan Het Leesten of Park Berg en Bos.” Ze vinden wel dat het groen wat beter onderhouden kan worden. “In het Zuiderpark is het gras soms hartstikke lang”, weet Efi. Opa Herman is het met haar eens: “Je ziet overal onkruid tussen de tegels”, bromt hij. “Dat zie je in mijn tuintje echt niet gebeuren hoor”. Ida zou het wel leuk vinden als er meer dingen in het Zuiderpark zouden gebeuren. “Een festival of een zomercamping voor gezinnen die niet met vakantie kunnen zou hartstikke leuk zijn.”

Gezond en veilig opgroeien

Volgens oma Ida was gezond en gevarieerd eten vroeger net zo belangrijk als nu. “Wij gooiden vroeger niets weg”, vertelt ze. “Zelfs van oud brood werd pap gemaakt. Dat hoeven de meiden nu niet meer te eten hoor.” Volgens opa Herman at je vroeger gewoon wat de pot schafte en moest je bord altijd leeg. De meiden lachen want opa Herman is heden ten dagen een wat moeilijke eter. De eenpanspasta waar Efi zo gek op is, slaat hij gewoon over. Om gezond te blijven geeft opa Herman aan dat het belangrijk is om voldoende te bewegen. Zelf heeft hij altijd in Apeldoorn gevoetbald. Zijn kleindochters zijn geen lid van een vereniging, maar aan beweging geen gebrek. Jennifer heeft thuis een turnmat. En Efi gebruikt dezelfde mat om te worstelen. Een hobby waar moeder Ida haar middels filmpjes van Hulk Hogan enthousiast voor heeft gemaakt. Opa Herman vindt dat Apeldoorn rijkelijk bedeeld is wat betreft mogelijkheden voor sporten. “Er is altijd wel wat te doen”, vindt hij. “En vergeet ook het Omnisport niet”, vult oma Ida hem aan.

Geestelijke verrijking vindt moeder Ida ook een belangrijk deel van de opvoeding. Daarom hebben ze een Museumjaarkaart. “Mijn favoriete museum is het Aardhuis”, vertelt ze. “Helaas is dat tijdelijk gesloten.” Dat betekent dat het gezin op pad moet om nieuwe musea te ontdekken.” Jennifer is enthousiast over het Openluchtmuseum in Arnhem omdat je daar lekker veel zelf kan doen. Efi zoekt het wat verder weg en bezoekt graag Nemo in Amsterdam.

"In het park, naast het hoge gras, is veel afval te zien. Ik denk dat we hierin best samen met de buurt in actie kunnen komen.”
Ida
Apeldoorn is een actieve stad met veel ruimte om te ravotten

Generaties Verbinden

Jennifer en Efi weten niet beter dan dat ze met drie generaties in een huis wonen. Opa Herman bemoeit zich als enige niet met de opvoeding. “Dat is vrouwenwerk”, roept oma Ida. “En opa moet toch altijd alleen maar lachen als de meiden op hun kop krijgen.” Jennifer en Efi schieten in de lach: “Oma moet ook altijd lachen als wij op ons kop krijgen”, vertellen ze. Maar voor elkaar zorgen is in dit gezin een gewoonte die ze met de paplepel ingegoten hebben gekregen. Ook de zus van Ida, tante Rietje die met haar gezin verderop in de straat woont, is een belangrijke spil binnen het gezin.

Ook het contact met de rest van de buurt is goed. Opa Herman zit met mooi weer op een stoel voor het huis en zwaait naar iedereen die voorbij komt.  “Iedereen zegt altijd ‘Hoi opa, alles goed?’”, grijnst hij. “Ik heb hier veel aanspraak, dat maakt het wonen hier zo leuk.” Ida begrijpt dat vele ouderen niet zo veel aanspraak hebben als haar eigen ouders. “Vooral mensen die niet goed ter been zijn, missen veel contact”, denkt ze. “Misschien is het een idee om vrijwilligers met riksja’s de eenzame ouderen door de stad te laten toeren? Dan hebben ze aanspraak en komen ze op plekken van vroeger.” Opa Herman ziet zo’n riksja-ritje wel zitten. Voldoende aanspraak of niet, op de fiets kan (mag!) hij niet meer en zodoende komt hij dus niet meer zo ver van huis als hij zou willen.

Waarom ambassadeur?

“Apeldoorn is een mooie en leuke stad waar genoeg te doen is”, concludeert Ida. “In mijn beleving is het ook een veilige stad waar alle voorzieningen bij de hand zijn. Kortom een ideale plek om met je gezin te wonen.”

Als fulltime werkende, alleenstaande moeder met twee ouders die hulpbehoevend zijn heeft Ida niet veel ruimte in de agenda om iets anders te ondernemen. “Ik vind het belangrijk om naast mijn werk ook met de kinderen op pad te gaan”, vertelt ze. Nu ze als ambassadeurs van Gezinsstad Apeldoorn naar buiten treden denken ze samen na hoe ze iets voor hun directe omgeving of de stad kunnen betekenen. Jennifer en Efi merken op dat er in het park, naast hoog gras, ook veel afval te zien is. “Ik denk dat we hierin best samen met de buurt in actie kunnen komen”, zegt Ida. “Met bijvoorbeeld een afvalprikactie dragen we samen dan een steentje bij aan onze eigen omgeving.”

Deel dit verhaal

Vergroot contrast