Midwintermarathon: Apeldoornser kan bijna niet

30 januari 2019

Op zondag 3 februari doen mijn kinderen mee aan de Midwintermarathon. Sinds een tijdje rennen we, samen, ter voorbereiding zo af en toe op en neer naar school. Precies 1 kilometer heen en 1 kilometer terug. Ze kijken er naar uit, en het enthousiasme werd alleen maar groter toen deze week de rugnummers thuis werden bezorgd!
Ze lopen mee met de Kidsrun (1 km), en natuurlijk staan mijn vrouw en ik straks bij de finish om ze op te vangen, samen met al die andere trotse ouders. En als ze die eindstreep halen, zijn ze straks minstens even blij en tevreden als de lopers van de halve of hele marathon.

Als wethouder met sport en sportevenementen in mijn takenpakket, ben ik al jaren een warm pleitbezorger van dit soort happenings. Ze zorgen voor flink wat reuring en gezelligheid, ze zetten mensen aan tot sporten en voor (horeca)ondernemers levert het vaak ook nog wat op (economische spin-off, noemen we dat dan, met een gewichtig woord). Dat is ook altijd het vaste riedeltje dat ik noem als ik word bevraagd over nut en noodzaak van evenementen. Maar op de één of andere manier schiet dit vaste antwoord te kort als het gaat over de Midwintermarathon. Want het klopt wel, maar zegt lang niet alles.

Het zegt niets over de prachtige routes door het groen, door bossen, langs velden en heide. Het zegt niets over de honderden vrijwilligers die dit evenement dragen. Het zegt helemaal niets over de stichting die dit al die tijd al onafhankelijk en op eigen kracht doet. Het zegt niets over complete families en vriendenclubs die meelopen; het zegt niets over de betrokkenheid van de Grote kerk, niets over het groepje dak- en thuisloze jongeren dat meedoet en niets over de hordes mensen die langs de kant staan en ‘hun’ lopers aanmoedigen.
En precies die dingen maken de Midwintermarathon tot een super-Apeldoorns evenement. Een evenement door Apeldoorners en voor Apeldoorners. En voor vele andere mensen die uit heel Nederland op de Midwintermarathon afkomen.

Gezellig, laagdrempelig, betrokken, doordacht en met een kleinschalige uitstraling ondanks het grote aantal deelnemers. En dat is  allemaal typisch Apeldoorns. En dus staat daar straks niet alleen een supertrotse vader aan de finish, maar ook een supertrotse wethouder.

Nathan Stukker
Wethouder gemeente Apeldoorn

Deel dit bericht

Reacties


Een reactie wordt pas getoond na goedkeuring van een beheerder

Vergroot contrast